Pamięć

 

Umarłaś i może dlatego znów się spotkamy

tym razem poza kategorią czasu

gdzie słowa jutro, zaraz, potem i kiedyś

nie mają żadnego znaczenia.

wiem tylko

że kiedy cię grzebaliśmy

padał deszcz

monotonnie i lipcowo 

a drzewa syte wilgocią

gałęziami sięgały ziemi

 

chciałbym wiedzieć

gdzie teraz jesteś,

może to nazbyt nachalne pytanie,

na które i tak nie ma żadnej odpowiedzi,

 

jak wygląda Twoja wieczność

czy jest taka jak w czerwcu w Paryżu,

gdzie katedra odbija się w rzece,

czy twoje niebo jest łososiowe, tak jak na Marsie,

czy ma połysk czystego lazuru jak w Izraelu,

czy rozmazujesz palcami po swoim osobistym niebie

wszystkie kolory tęczy?

 

wiesz, co chciałem wtedy powiedzieć

może nie starczyło czasu

może odwagi brakło

nie wiem

 

tak samotnie

tak rozpaczliwie

tak beznadziejnie

od piętnastu lat

 

nie wiem

 

Informacje o Wojciech Dutka

Pisarz, doktor historii (ur. 1979). W marcu 2014 roku obronił doktorat na Wydziale Historycznym UJ dotyczący Stanisława Koźmiana, znanego polityka galicyjskiego z XIX wieku, współautora Teki Stańczyka, pisarza, publicysty i historyka. Stypendysta Jewish Foundation for the Righteous i Departamentu Stanu USA na Uniwersytecie Columbia w Nowym Jorku w czerwcu 2014 roku. Publikował w najważniejszych polskich czasopismach naukowych, "Kwartalniku Historycznym", "Przeglądzie Historycznym", "Przeglądzie Humanistycznym", "Czasach Nowożytnych", "Klio", "Kwartalniku Historii Żydów", "Roczniku Historii Prasy Polskiej" i wielu innych. Interesuje się przede wszystkim historią historiografii, formami narracji historycznej. W 2011 nagrodzony nagrodą Ministra Zdrowia za publikację w "American Journal of Public Health". Opublikował także 5 powieści historycznych nakładem wydawnictwa Albatros: "Krew Faraonów" w 2005, "Taniec Szarańczy" w 2007, "Bractwo Mandylionu" w 2009, i "Czerń i Purpura" w 2013. W roku 2015 ukazała się powieść "Kartagińskie ostrze" nakładem tego samego wydawnictwa. Pisze następne książki, i uczy historii w programie matury międzynarodowej.
Ten wpis został opublikowany w kategorii poezja, śmierć i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Jedna odpowiedź na „Pamięć

  1. Joanna pisze:

    Piękny, wzruszający wiersz. Też czasami zadaję sobie takie pytania, sobie- bo i tak wiem, że nikt mi nie odpowie… Pozdrawiam serdecznie.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>